![](/static/images/logo.png)
![](/static/images/insytucja_kultury_logo.jpg)
![](/static/images/banner_rewalowyzacja_filharmonii.jpg)
![KASA BILETOWA](/headers/KASA%2520BILETOWA.gif)
telefon:
506 625 430
czynna
7.01 – 10–14, 15–19, 8.01 - 11:30–15:30, 17–18, 9.01 - 9:30–13:30, 17–18
![REZERWACJA](/headers/%2520REZERWACJA%250D%250A.gif)
tel/fax:
od poniedziałku do piątku w godzinach 9 - 16, tel. 504 856 500, 12 619 87 22
e-mail:
KONCERT SYMFONICZNY
![](/files/objects/4381/13/A.Bauer _ fot. Jan Bebel.jpg)
powiększ
wykonawcy:
100. rocznica urodzin Witolda Lutosławskiego
Orkiestra Filharmonii Krakowskiej
Tadeusz Strugała – dyrygent
Andrzej Bauer – wiolonczela
repertuar:
Krzysztof Meyer – Muzyka pożegnalna
Witold Lutosławski – Koncert na wiolonczelę i orkiestrę
Witold Lutosławski – IV Symfonia
Witold Lutosławski (1913-1994) był jednym z tych kompozytorów, którzy w XX wieku wyznaczali kierunek rzeczywistego rozwoju muzyki, bez zaprzeczeń jej istoty oraz w poszanowaniu tradycji. Koncert wiolonczelowy (1970) Lutosławskiego stał się jednym z jego najczęściej wykonywanych utworów. Skomponowany dla Mścisława Roztropowicza (i jemu dedykowany) wykonany był po raz pierwszy 14 października 1970, z Rostropowiczem jako solistą; Bournemouth Symphony Orchestra prowadził Edward Downes. Także premiera IV Symfonii (1992)Witolda Lutosławskiego odbyła się poza Polską – 5 lutego 1993 zespołem Los Angeles Philharmonic Orchestra dyrygował kompozytor. Koncert wiolonczelowy jest utworem trudnego dialogu instrumentu solowego z orkiestrą, przechodzącego przez fazy zgodności i sprzeciwu, przy zastosowaniu intrygujących rozwiązań fakturalnych i organizacyjnych (segmenty aleatoryczne). IV Symfonia, w układzie: „teza – rozwinięcie”, jest jedną z najbardziej intrygujących kompozycji Lutosławskiego – poniekąd stanowi podsumowanie rozważań nad przyszłością muzyki, która po przejściu przez fazę „modernizmu” poszukiwała nowej wykładni estetycznej. „Muzyka pożegnalna” Krzysztofa Meyera (ur. 1943) jest, wg słów twórcy, „muzycznym hołdem” złożonym Witoldowi Lutosławskiemu, w trzy lata po jego śmierci (1997).
Wersja do druku
© Filharmonia Krakowska 2010